Do czego służy ten przycisk?

Tytuł: Bruce Dickinson Autobiografia. Do czego służy ten przycisk?

Autor: Bruce Dickinson

Wydawnictwo:SQN

Ilość stron: 362

Ocena: 8/10

Jestem fanką Iron Maiden jeszcze od czasów gimnazjum. Moim największym marzeniem było wybrać się na ich koncert. Moje marzenie spełniło się dokładnie w moje 25 urodziny. Dwa lata później Ironi zagrali w moim rodzinnym mieście, więc również nie mogłam sobie odmówić pojawianie sią na płycie poznańskiego stadionu. Okazuje się, że 2018 znów zawitają do Polski! A czekając na lipiecowy koncert sięgnęłam po „Do czego służy ten przycisk?” czyli autobiografię Bruca Dickinsona, wokalisty Iron Maiden. Gdy zobaczyłam tą książkę zapragnęłam ją mieć w swoim zbiorze. A gdy okazało się, że ma ją w swojej ofercie CzytamPierwszy to już w ogóle oszalałam! I jak widać już jest moja!

Bruce Dickinson to postać wszechstronnie utalentowana. Świetny wokalista o oryginalnej barwie głosu, który największą sławę zdobył w szeregach Iron Maiden. Doskonale radzi sobie z pisaniem tekstów do piosenek nie tylko na albumy Żelaznej Dziewicy, ale również na swoje solowe krążki. Próbował też swoich sił jako pisarz i stworzył książkę pod tytułem „Przygody Lorda Ślizgacza”, wulgarną ale zarazem śmieszną historyjkę, która swoim humorem nawiązuje do skeczów Monty Pythona. Wolne chwile spędza uprawiając szermierkę oraz pilotując samoloty pasażerskie typu Boing 757. Napisał również scenariusz do filmu „Chemiczne wesele” oraz wcielił się w nim w rolę odźwiernego. Wpadł również na pomysł stworzenia piwa, które nosi nazwę jednego z hitów Iron Maiden. A to tylko niektóre z jego szalonych pomysłów. Jeśli chcecie poznać ich więcej koniecznie sięgnijcie po jego autobiografię.

W książce nie znajdziemy informacji o małżeństwach, rozwodach, dzieciach czy kochankach zarówno wokalisty Ironów jak i pozostałych jej członków. Bruce otwarcie przyznaje, że wtedy książka liczyłaby ponad 800 stron. Choć dla mnie pewnie i tak byłoby za mało. Ale za to znajdziemy mnóstwo ciekawych anegdotek z tras koncertowych, poznamy strukturę zespołu stworzonego przez Steva Harrisa, a wszystko to opisane z wielkim humorem i wzbogacone ciekawymi zdjęciami. Jest też kilka wzmianek o Polsce, bo grupa koncertowała u nas kilka razy.

Moim zdaniem jest to pozycja obowiązkowa dla każdego fana Iron Maiden oraz Bruca Dickinsona. 

 Książkę przeczytałam dzięki portalowi CzytamPierwszy.pl

 

Kolekcja nietypowych zdarzeń

Tytuł: Kolekcja nietypowych zdarzeń

Autor: Tom Hanks

Wydawnictwo:Wielka Litera

Ilość stron: 400

Ocena: 7/10

Toma Hanksa chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. Jest to świetny aktor, który za swoje filmowe kreacje zdobywa cenne nagrody, reżyser oraz producent filmowy. Doskonale sprawdza się jako aktor komediowy, ale największą popularność zdobył dzięki poważnym rolom w filmach takich jak „Forrest Gump”, „Filadelfia” czy „Szeregowiec Ryan”. Ostatnio głośno jest o nim za sprawą wydanej książki jego autorstwa. Czy Tom Hanks jest równie dobrym pisarzem co aktorem?

„Kolekcja nietypowych zdarzeń” to zbiór 17 opowiadań. Każde z opowiadań to inna historia. Jedynym elementem które je łączy jest maszyna do pisania. Czasem ten przedmiot jest głównym bohaterem historii, a czasem tylko tłem dla opowieści. Jednak w każdej ma swoje miejsce. Książka wzbogacona jest fotografiami różnych modeli maszyn do pisania. Od tych zabytkowych, dużych i ciężkich, po modele bardziej praktyczne i łatwe w użytkowaniu. Czytając opowiadanie „Oto Refleksje mojego serca”, przypomniałam sobie, że w swoim dzieciństwie również byłam zafascynowana maszyną do pisania. Co prawda model, na którym ja pisałam, również zostałby nazwany przez fachowca „bzdurą”, ale mnie się podobała.

Nie jestem zwolenniczką opowiadań. Są dla mnie za krótkie przez co nie mam szansy zżyć się z bohaterami. Gdy już rozeznam się w sytuacji i wciągnę się w historię, ta nagle się kończy, a zostaję z pustką.

W „Kolekcji nietypowych zdarzeń” nie wszystkie opowiadania mi się podobały. Jednak większość z nich była interesująca. Autor pisze prostym i zrozumiałym językiem, dzięki czemu książkę czyta się szybko. Idealna pozycja na wieczorny relaks przy książce, szczególnie dla zabieganych osób, które nie mają za dużo czasu by poświęcić całej książce. Dla nich dozowanie sobie opowiadań Toma Hanksa będzie idealnym rozwiązaniem.