Tytuł: Obsesja
Autor: Katarzyna Berenika Miszczuk
Wydawnictwo: W.A.B.
Ilość stron: 416
Ocena: 7/10
Autorka ma lekkość pióra, która sprawdza się nie tylko przy powieściach romantycznych, ale i doskonale zdaje egzamin przy kryminale. Powieść czyta się szybko, a opisy są zabawne i wywołują uśmiech na twarzy.
Powieść opowiedziana jest z punktu widzenia młodej lekarki psychiatrii. Joanna Skoczek nie do końca wie czego chce. Niby stawia jasne granice, a potem swoim zachowaniem przeczy samej sobie. Jest niekonsekwentna. Niby szuka faceta, bo nie chce na starość zostać sama, a potem wszystkich potencjalnych kandydatów zbywa argumentem, że teraz nie ma ochoty na związek. Ach, kobiety.
Powieść opowiedziana jest z punktu widzenia młodej lekarki psychiatrii. Joanna Skoczek nie do końca wie czego chce. Niby stawia jasne granice, a potem swoim zachowaniem przeczy samej sobie. Jest niekonsekwentna. Niby szuka faceta, bo nie chce na starość zostać sama, a potem wszystkich potencjalnych kandydatów zbywa argumentem, że teraz nie ma ochoty na związek. Ach, kobiety.
W książce irytowało mnie zachowanie Tomka i Łukasza, którzy zdołali uwierzyć w mit, że jak kobieta mówi „nie” to myśli „tak”. Nawet zwykłą grzeczność odbierali jak ostry flirt. Oboje powinni wylądować u pani Skoczek na oddziale, albo chociaż uczęszczać na sesje terapeutyczne. Nachalność Marka również budziła mój niepokój i trochę byłam zaskoczona, że tak łatwo przyszło mu wkupić się w łaski młodej pani lekarz. Jego postać wydaje mi się bardzo nierealna, a mnie by na pewno ostro wkurzyła w realnym świecie.
Zakończenie jest zaskakujące. Mnie się wydawało już po 100 stronach, że wiem kto stoi za zbrodniami. Potem zmieniłam typ i brałam dwie osoby pod uwagę. Okazało się, że dałam się wywieść w pole równie dobrze jak główna bohaterka. Co prawda byłam tak zdezorientowana, że miałam o wiele więcej pytań niż uzyskałam odpowiedzi, ale wrażenie zdziwienia, a nawet zagubienia zostało.
Jest to pierwszy kryminał autorki, który czytałam, ale wiem, że nie ostatni. Pisarka tworzy bardzo realnych bohaterów (no może z małymi wyjątkami), którzy wywołują u czytelnika, całą gamę emocji. Świetnie operuje humorem, co nadaje jej powieściom charakterystyczny klimat i łączy w swoich książkach różne gatunki literackie.
Lubię styl pisania tej autorki. Może nie był to jakiś bardzo mroczny kryminał, ale przyjemna lektura z elementami dobrego humoru. Myślę, że damskie grono czytelników będzie z tej powieści zadowolone.
